Uit de hele wereld waren ze komen opdraven: jong en oud, bruin, geel en wit, feestvierders en vooral veel mensen die zich bezorgd maken en vinden dat “there is no planet B” of “politicians talk and leaders take action”. Er liepen natuurlijk ijsberen mee en uitgemergelde koeien en regeringsleiders als marionnetten aan touwtjes en er waren toespraken, ouders met hun kinderen in de bakfiets, babies op de buik, mensen in rolstoelen en heel veel vriendelijke politie. Dat is toch ook nieuws waar serieuze media mee kunnen aankomen.

Ik heb m’n verhaal vele malen kunnen vertellen en was niet helemaal de enige die op de fiets kwam. Ik zag er een paar uit Parijs en hoorde van een man uit Australië, tja altijd baas boven baas.

Morgen maar eens m’n terugreis regelen (met de trein) en ‘s-avonds in discussie bij de happening van de European Environment Agency. Oh ja, dat was grappig vanmorgen. We hadden afgesproken bij het Forum. Nou dat wist ik wel te vinden. Pas toen ik binnen was en langs alle beveiliging, ontdekte ik dat dit niet het bedoelde forum kon zijn. Die mensen zagen er allemaal heel netjes uit; dit was een officiële meeting waar ik vandaag nog niet bij wilde horen. Morgen een andere pet op. Meer nieuws volgt. Dank voor jullie aandacht.

Aan de fiets hoeft niet zoveel te gebeuren. Die heeft me al over de Andes en de Himalaya gebracht dus moet Duitsland en Denemarken ook nog wel lukken. Om een beetje vlot door te kunnen rijden, heb ik een routeplanner aangeschaft en op het stuur gemonteerd. Ze zeggen dat hij waterdicht is. Lastig is wel dat de batterij maar een uur of vier/vijf meegaat dus de hele dag aanstaan, zal niet lukken. De dagafstanden zijn circa 150 km en het zal hooguit acht uur licht zijn dus dat betekent doortrappen.

Voortdurend komen er mails binnen van sympathisanten, milieuorganisaties, de organisatoren in Kopenhagen, de pers en anderen die me goede reis wensen of vragen om m’n reisverslag. Eerlijk gezegd hoef ik zelf niet zo in de belangstelling te staan maar het is goed dat het doel van deze eenmansactie, een goed klimaat voor toekomstige generaties, op deze manier extra aandacht krijgt.

Mijn fietstocht naar Kopenhagen is mede bedoeld om geld in te zamelen voor Buurtenergie. Het is de werktitel van een energiebesparings- en duurzame energiecampagne die na een pilot in Deventer landelijk uitgerold zal worden. Uitgangspunt is dat de meeste mensen geen idee hebben wat ze aan energiebesparing kunnen doen en hoe dat moet of wat de beste keuzes zijn voor duurzame energie2. Zelfs als je er goed in thuis bent dan is op dit moment onduidelijk wat de beste opties zijn (WKK, warmtepompen, zonnepanelen, zonnecollectoren, windmolens, rijden op gas of toch hybride, enz.). Zelfs de keuze voor gloei- of spaarlampen brengt veel mensen in verwarring.

Er komen werkgroepjes in wijken en buurten die op basis van onafhankelijke informatie en gezond verstand bij mensen thuis langs gaan om te bespreken wat mogelijk en haalbaar is. Ter ondersteuning worden voorlichtingsavonden georganiseerd, informatiepakketten beschikbaar gesteld en is er een klein budget om direct met initiatieven te kunnen starten. Uitgangspunt is dat in de buurten meestal al wat ervaring en kennis is dus dat mensen elkaar kunnen helpen.  Een voordeel van deze aanpak is dat in buurten vaak dezelfde soort huizen met vergelijkbare energieproblemen/oplossingen te vinden is. Bovendien moet energiebesparing en duurzame energie niet alleen iets van de overheid of het bedrijfsleven zijn maar vooral van de burger zelf. De slogan “een beter milieu begint bij jezelf” geldt immers nog steeds.