Kopenhagen, vrijdagavond half tien. We kijken terug op een bizarre dag en it ain’t over yet. Misschien is dit verslag over 5 minuten al weer oud nieuws. Ik waag het erop. Nog steeds tast de wereld in het duister over de uitkomst van Kopenhagen en dat geldt ook voor iedereen hier in het Bella Center in de Deense hoofdstad. De optimisten kregen vanochtend meteen al de pin op de neus toen president Obama te laat binnenkwam en nogal hautain en met tegenzin (?) de wereld toesprak. Hij bracht niet het fatsoen op om naar andere leiders te luisteren, maar vertrok meteen weer door een zijdeur. Bovendien bevatte zijn speech geen gebaar of handreiking, maar was slecht een statement over de Amerikaanse positie. Dat alles viel glad verkeerd na dagen van groeiende irritatie en eindeloze impasses. Zo werd Obama onderdeel van het probleem en niet van de oplossing. Nee, dan president Lula die staande de vergadering zijn positie veranderde en beloofde Afrika financieel te steunen. Dat soort beweging heeft de klimaattop nu hard nodig. Maar de VS, Europa en China staan muurvast stil op de vluchtstrook.

Gaande de dag tuimelden diverse concept-akkoorden over elkaar heen. De een nog vager dan de ander. Ongeloof maakte zich van velen meester. Zoveel politieke leiders op een historische conferentie bijeen laten alles uit hun handen vallen? Ja, waarschijnlijk wel. Op zijn best sprokkelt de wereldtop nog een vage deal bij elkaar die nauwelijks richting geeft voor de komende klimaattop waar een ambitieus en bindend verdrag gesloten moet worden. Dat is tenminste de afspraak die de wereld met zichzelf heeft gemaakt, 2 jaar terug in Bali. Het zicht daarop is minimaal. De wereld lijkt in een kooigevecht verzeild geraakt. Het gaat niet meer in de eerste plaats over de noodzaak om klimaatverandering af te wenden, maar over verhoudingen, posities, reputaties en schuld. Dat is altijd onderdeel van de politiek geweest, maar domineert nu in Kopenhagen. De geur van wilde beesten waart rond, zoals Hans van Mierlo dat ooit uitdrukte. Dat is slecht nieuws voor het klimaat en vele mensen die wachten op een wereld die snel ingrijpt.