De top in Cancún

Wat is Cancún?

Cancún is een stad in Mexico waar het internationale klimaatbureau van de Verenigde Naties, het UNFCCC, haar volgende jaarlijkse klimaattop organiseert. Cancún is de opvolger van de (mislukte) klimaattop in Kopenhagen in 2009. Vertegenwoordigers uit landen over de hele wereld komen bij elkaar om een volgende stap te zetten in het wereldwijde klimaatbeleid. Uiteindelijk zijn we op zoek naar een wereldwijd bindend klimaatakkoord. De top zal plaatsvinden tussen 29 november en 10 december 2010.

Wat zijn de verwachtingen?

Om heel kort te zijn: niet hoog. De kans dat de klimaatconferentie in Cancún een bindend klimaatakkoord voortbrengt is miniem, daar is iedereen het wel over eens. Maar kleine succesjes zijn mogelijk, zodat de vólgende klimaattop in 2011 in Zuid-Afrika wel kan resulteren in een klimaatverdrag. De grote hobbel die dit jaar genomen moet worden is overeenstemming over klimaatgeld dat beschikbaar moet komen voor de armste landen in de wereld. Dat geld is nodig voor:

  • de overdracht van technologie, zodat arme landen kunnen besparen in hun uitstoot van schadelijke gassen;
  • de bescherming van bossen die nu helpen om CO2 op te slaan;
  • en de aanpassing zodat landen zich kunnen beschermen tegen de directe gevolgen van klimaatverandering.

Er is toch al geld toegezegd?

Ja en nee. Er zijn afspraken gemaakt, maar ze zijn niet helder, of ze worden simpelweg niet nageleefd. Er zijn twee krachten die een bescheiden succes in Cancún tegenwerken:

  • Eén. De rijke landen hebben in Kopenhagen beloofd de komende drie jaar dertig miljard dollar beschikbaar te stellen voor klimaatbeleid in de armste landen. Dit geld is bijna bij elkaar gesprokkeld, maar er zit een maar aan. Er is sprake van dubbeltellingen en van ‘recycling van geld’, leningen in plaats van giften en van nieuwe voorwaarden waar het geld naartoe moet.
  • Twee. De rijke landen hebben in Kopenhagen ook beloofd om op de lange termijn honderd miljard dollar per jaar beschikbaar te stellen voor klimaatbeleid in de armste landen. Maar de concrete invulling is nog compleet onduidelijk. Een belangrijke voorwaarde is wel dat het geld transparant besteed wordt.