Wat de onderhandelaars willen
In Cancún komen onderhandelaars vanuit de hele wereld bij elkaar. Maar welke opdracht krijgen ze van thuis mee?
Ontwikkelingslanden
Ontwikkelingslanden zoals Bangladesh of Haïti willen vooral hun hoofd boven water houden. Aanpassing aan de klimaatverandering moeten we allemaal, maar in sommige landen in een hoger en sneller tempo. De gevolgen van klimaatverandering zoals droogte en overstromingen komen vooral in de arme landen hard aan. Deze landen willen gecompenseerd worden voor de maatregelen die ze moeten treffen om zich te weren tegen deze crisis. Zij zijn immers niet verantwoordelijk voor de uitstoot van broeikasgassen.
Opkomende economieën
De BASIC-landen (Brazilië, Zuid-Afrika, India en China) en dan met name India en China willen vooral niet te veel verplichtingen die hun economieën kunnen verstoren. Zij vinden dat de schuld bij de rijke landen ligt. “Eerst zorgen dat onze burgers uit de armoede getrokken worden en tot die tijd komt het milieu op de tweede plek” is ook de gedachte. Natuurlijk zullen ook zij investeren in groene technologieën, want daar is een hoop geld mee te verdienen. Maar ze willen niet dat anderen meekijken hoeveel ze nou precies doen en op de vingers getikt kunnen worden als anderen vinden dat ze te weinig doen.
Brazilië wil juist graag een goede overeenkomst over REDD om ook de ontbossing in eigen land aan te kunnen pakken.
Rijke landen
President Barack Obama heeft nog steeds grote moeite om een klimaatwet door de Amerikaanse Senaat te lozen. De Verenigde Staten zullen daarom niet meer op tafel kunnen leggen dan vorig jaar in Kopenhagen. Maar de houding van de VS zal net zo belangrijk zijn. Blijven ze vasthouden aan een heel nieuw klimaatverdrag in plaats van verlenging van het bestaande Kyoto-protocol? Zal het China nog steeds met harde taal toespreken dat het transparant moet zijn?
Europa is zelfbenoemd klimaatleider van de wereld. Maar het heeft haar eigen klimaatdoel, dat met twee vingers in de neus te halen is, nog steeds niet opgekrikt. Dat is ze pas van plan te doen als de ‘condities’ juist zijn. Waarschijnlijk is dit niet het geval voordat de klimaattop in Cancún van start gaat. Ook Europa wil liever een heel nieuw klimaatverdrag, omdat het huidige Kyoto-protocol nog teveel lacunes bevat. De hoop is dat Europa haar rol als klimaatleider kan waarmaken en als bemiddelaar tussen ontwikkelingslanden en de andere rijke landen kan optreden. Maar dan moet Europa moet eerst haar beloftes over klimaatgeld nakomen vinden de meeste ontwikkelingslanden.
