Afgelopen zondag is Pieter Parmentier op zijn fiets vertrokken naar Kopenhagen. Hij is een van de Kopenhagencorrespondenten die de komende tijd voor ons verslag zal doen van de klimaattop. En in Pieters geval ook dan de reis daarnaartoe.

Aan de fiets hoeft niet zoveel te gebeuren. Die heeft me al over de Andes en de Himalaya gebracht dus moet Duitsland en Denemarken ook nog wel lukken. Om een beetje vlot door te kunnen rijden, heb ik een routeplanner aangeschaft en op het stuur gemonteerd. Ze zeggen dat hij waterdicht is. Lastig is wel dat de batterij maar een uur of vier/vijf meegaat dus de hele dag aanstaan, zal niet lukken. De dagafstanden zijn circa 150 km en het zal hooguit acht uur licht zijn dus dat betekent doortrappen.

Voortdurend komen er mails binnen van sympathisanten, milieuorganisaties, de organisatoren in Kopenhagen, de pers en anderen die me goede reis wensen of vragen om m’n reisverslag. Eerlijk gezegd hoef ik zelf niet zo in de belangstelling te staan maar het is goed dat het doel van deze eenmansactie, een goed klimaat voor toekomstige generaties, op deze manier extra aandacht krijgt.

Mijn fietstocht naar Kopenhagen is mede bedoeld om geld in te zamelen voor Buurtenergie. Het is de werktitel van een energiebesparings- en duurzame energiecampagne die na een pilot in Deventer landelijk uitgerold zal worden. Uitgangspunt is dat de meeste mensen geen idee hebben wat ze aan energiebesparing kunnen doen en hoe dat moet of wat de beste keuzes zijn voor duurzame energie2. Zelfs als je er goed in thuis bent dan is op dit moment onduidelijk wat de beste opties zijn (WKK, warmtepompen, zonnepanelen, zonnecollectoren, windmolens, rijden op gas of toch hybride, enz.). Zelfs de keuze voor gloei- of spaarlampen brengt veel mensen in verwarring.

Er komen werkgroepjes in wijken en buurten die op basis van onafhankelijke informatie en gezond verstand bij mensen thuis langs gaan om te bespreken wat mogelijk en haalbaar is. Ter ondersteuning worden voorlichtingsavonden georganiseerd, informatiepakketten beschikbaar gesteld en is er een klein budget om direct met initiatieven te kunnen starten. Uitgangspunt is dat in de buurten meestal al wat ervaring en kennis is dus dat mensen elkaar kunnen helpen.  Een voordeel van deze aanpak is dat in buurten vaak dezelfde soort huizen met vergelijkbare energieproblemen/oplossingen te vinden is. Bovendien moet energiebesparing en duurzame energie niet alleen iets van de overheid of het bedrijfsleven zijn maar vooral van de burger zelf. De slogan “een beter milieu begint bij jezelf” geldt immers nog steeds.