De Nederlander zal per 1 juli stoppen met zijn werkzaamheden. Dat is vijf maanden voordat 193 landen in Mexico bijeen komen in een poging tot een akkoord te komen over de uitstoot van broeikasgassen.

Lees het hele artikel in De Volkskrant

Volgens hem is de bijeenkomst chaotisch begonnen, maar is er zeker vooruitgang geboekt op technische punten. Hij erkent dat belangrijke politieke vraagstukken nog wel open liggen. Volgens hem zijn deelnemers nog enigszins argwanend.

Nu er de komende dagen met 115 leiders wordt gesproken, vindt De Boer dat eerst een kleine groep vertegenwoordigers technisch overleg moet voeren. Daarna zou er een manier gevonden moeten worden waarop de ministers zich kunnen richten op politieke oplossingen.

bron: NOS

Vrijdag moeten meer dan honderd wereldleiders het eens zijn over de manier waarop de klimaatverandering wordt aangepakt. ”We hebben vooruitgang gezien, maar het is niet genoeg”, aldus de Nederlander.
”Er is nog steeds een enorme hoeveelheid werk te doen” voor een akkoord kan worden getekend. ”Dit is een zeer belangrijk moment”, zei De Boer.

Financiën
Volgens de Deense minister Connie Hedegaard, de voorzitster van de top, moeten de partijen vooral op het gebied van financiën nog nader tot elkaar komen. ”De Deense overheid heeft er alles aan gedaan, nu is het aan de wereldleiders”, aldus De Boer.
Hij haalde een Engels spreekwoord aan: ”Je kunt een paard naar het water brengen, maar je kunt het niet dwingen om te drinken. De minister heeft meer dan 190 paarden naar het water gebracht, nu is het tijd dat ze gaan drinken.”

Bron: nu.nl

De wereld treedt met ongekende eenheid de besprekingen over een nieuw klimaatverdrag tegemoet en de wereldleiders moeten dit momentum grijpen om winst te boeken. De klimaatchef van de Verenigde Naties, de Nederlander Yvo de Boer, heeft dit zondag gezegd.

De Boer riep op een persconferentie de 192 landen die vanaf maandag in Kopenhagen vertegenwoordigd zullen zijn op ‘een krachtige en op de lange termijn gerichte reactie te geven op de uitdaging van klimaatverandering’. Ook erkende hij dat de door hackers op internet geplaatste e-mails van klimaatwetenschappers de tegenstanders van drastische maatregelen argumenten hebben gegeven. “Die correspondentie ziet er zeer slecht uit”, aldus De Boer.

De Nederlander verdedigde het onderzoek naar het broeikaseffect als ‘het meest geloofwaardige stuk wetenschap’ dat over de opwarming van de aarde voorhanden is. Ook de Amerikaanse klimaatonderhandelaar Jonathan Pershing noemde de wetenschappelijke feiten over het broeikaseffect ‘zeer robuust’.

Ondertussen publiceerde het Milieuprogramma van de VN (Unep) een onderzoek van de Britse econoom Lord Nicholas Stern waaruit blijkt dat de standpunten van de verschillende partijen aanzienlijk minder ver uiteen liggen dan wel wordt verondersteld. “Degenen die denken dat een overeenkomst in Kopenhagen onmogelijk is hebben het eenvoudig bij het verkeerde einde”, zei Unep-directeur Achim Steiner.

Een doelstelling in Kopenhagen is de rijke landen te bewegen tot het betalen van compensatie voor milieumaatregelen van arme landen. Een andere doelstelling is de Verenigde Staten en China, de grootste vervuilers, te bewegen tot drastische stappen.

Bron: Trouw

De VN-landen hopen komende weken in Kopenhagen een nieuw klimaatakkoord te sluiten, dat afspraken bevat over het terugdringen van de broeikasgassen voor de periode 2012-2020. Het is echter de vraag of dat gaat lukken.

Het succesvol overeenkomen van de opvolger van het Kyotoprotocol uit 1997 –dat in 2012 afloopt– hangt af van vier essentiële factoren, stelt Yvo de Boer, directeur van het VN-klimaatbureau UNFCCC in Bonn.

Zo moeten de industrielanden eenduidig aangeven hoe ver ze de uitstoot van hun broeikasgassen rond 2020 hebben teruggebracht. Het streven is 25 à 40 procent reductie ten opzichte van 1990. Volgens het VN-klimaatpanel IPCC blijft de temperatuurstijging daarmee beperkt tot 2 graden Celsius.

Daarnaast moeten de ontwikkelingslanden op papier zetten hoe zij hun uitstoot binnen de perken gaan houden. De rijke landen moeten met geld over de brug komen om het internationale fonds te financieren dat ontwikkelingslanden helpt in de strijd tegen de gevolgen van de wereldwijde opwarming. En er moeten afspraken komen over een internationaal regime dat de strijd tegen de klimaatverandering kan beheren.

Dat zijn echter harde noten om te kraken. De Europese Unie heeft besloten de uitstoot van broeikasgassen in 2020 te beperken met 20 procent ten opzichte van de uitstoot in 1990. Dat gaat China –met India het grootste ontwikkelingsland– niet ver genoeg: Europa moet streven naar minstens 40 procent reductie.

Bron en lees verder: Reformatorisch Dagblad